Hector  BERLİOZ KİMDİR? 

Paylaş
 

   Hector  BERLİOZ KİMDİR?  ( 1803-1869)

Ünlü bir Fransız bestecisidir. Grenoble yakınında La Cote- Saint-Andre’de doğ­muştur. Ailesi tara­fından tıp öğrenimi için Paris’e gönderil­mişti, 22 yaşında kon­servatuara devama baş­ladı. Aynı yıl ilk ese­ri olan büyük bir «dua» yı besteledi, kı­sa bir süre sonra oku­lu bıraktı, hayatını kazanmak için muhtelif işlerde çalıştı. 1828′ de «Waverley» adlı konser uvertürüyle sa­nat çevrelerinin dikkatini çekti, 1830’da ta­mamladığı «Symphonie fantastique» le mü­zikte yeni bir tarzın doğumunu sağladı, üs­tün kabiliyetini kabul ettirdi.

Aynı yıl tekrar konservatuvara döndü, «Sar- danapale» adlı kantatla Roma Armağanını kazandı. İtalya’dan, «Kıral Lear» ve «Sym­phonie fantastique» in devamı olan «Lelic ou le retour â la vie» (Lelio yahut hayata dönüş) adlı iki büyük eserle döndü.

Berlioz sanat çalışmaları yanında önce «Gazette musicale de Paris», daha sonraları «Journal des Debats» daki yazılariyle müzik eleştiricisi olarak da tanınmıştı. 1839 yılın­da konservatuvara öğretmen olarak girdi, 1852’den sonra aynı okulun kütüpanecisi oldu, 1856’da Fransız Akademisi üyeliğine seçildi.

XIX. yüzyılın müziğine yön verenlerden biri de şüphesiz Berlioz’dur. Genç yaşından itibaren bilhassa Gluck ve Beethoven’e bü­
yük sevgi ve hayranlıkla bağlanmış, roman­tizmin etkisinde kalmış, geniş fantezisi onu sanatında yeni şekil yapılara götürmüştür. Bunların en önemlisi «programlı müzik» de­nilen ve «bir haleti ruhiyeden ziyade bir hikâye anlatan müzik parçası» nevidir. Ayrıca, fikirlerini ifade yönünden değişik imkânlar aramaktan çekinmemiş, zengin çal­gı topluluklariyle modern orkestrasyonun ku­rucusu olmuştur. Bu alandaki görüşlerini «Traite d’instrumentation» adlı öğretim ki­tabında belirtmiştir. Gayet iyi bir yazar olan Berlioz çağının sanat ve müzik hayatı hak­kında değerli bilgiler veren bazı kitaplar yazmıştır. Hâtıraları iki cilt halinde ölümün­den sonra yayınlanmıştır. Adı geçenlerden başka diğer önemli eserleri şunlardır: Viyo­la ve orkestra için «Harold en İtalie» ( 1834 ), «Benvenuto Ceİlini» (opera) ve ay­nı eser için «Roma Karnavalı» (uvertür, 1838); Orkestra, koro ve teganni solosu için «Romeo et Juliette» (senfoni, 1839); «La Damnation de Faust» (dramatik efsa­ne, 1846); «Isa’nın Çocukluğu» (oratoryo triyolojisi, 1854); «Beatrice et Benâdict» (komik opera, 1862); «Les Troyens» (iki operalık seri, 1863).

Bu yazı 64 kere okundu.
  • Site Yorum

Bir yorum bırak

Kategoriler