DOMATESİN  TARİHÇESİ

Paylaş
 

DOMATESİN  TARİHÇESİ

Patates gibi domatesin de anayurdu Güney Amerika’dır. Yüksek ve dağlık bir ülke olan Peru’nun alçak  kesimlerinde kendiliğinden yetişir.

Domates sıcak ve ılık bir iklim, ol­dukça sıkı, derin, kuvvetli ve güneşli bir toprak ister.

Domates, ‘Amerika’nın keşfinden sonra ‘Avrupa’ya getirilmiş, meyvesi zehirli sanılarak değer verilmemiş, önce süs bitkisi olarak yetiştirilmiş­tir. Faydalı ve bol vitaminli bir sebze olduğu sonradan anlaşılarak tarımı yaygınlaşmıştır. Türkiye’ye ne zaman girdiği belli değildir.

Olgun bir domatesin yüzde 95’i su, yüzde 0,2’si yağ, yüzde 3,3’ü şe­ker, kalanı selüloz ve madensel mad­delerdir. 100 gr kuru domates tozun­da 60 gr şeker, 10 gr’a yakın organik asit (sitrik ve malik asitler) bulunur.

Domatese kırmızı rengini veren liko- pen, karotenimsi bir maddedir. Mey­vede ‘vitamin oranı da yüksektir (bol miktarda A ve C vitamini, az miktar­da B2, P, PP ve K vitamini).

, Domates, salata ve turşu halinde çiğ yendiği gibi salça, konserve, ve mey­ve suyu halinde de büyük ölçüde tü­ketilir.

Türkiye’de yılda yaklaşık olarak 150 -200 bin ton domates üretilir.

Bu yazı 47 kere okundu.
  • Site Yorum

Bir yorum bırak

Kategoriler